Warning: file_put_contents() [function.file-put-contents]: Only 0 of 5389 bytes written, possibly out of free disk space in /home1/vaziriza/public_html/libraries/joomla/filesystem/file.php on line 418
شیوه های استعدادیابی در ورزش
Back To Top

شیوه های استعدادیابی در ورزش

 

استعداديابي موضوعي است که در دنياي ورزش اهميت ويژه اي دارد. شناسايي عوامل موفقيت راه را براي رسيدن به قله افتخار هموار مي کند. اين که مشخص شود چه ويژگيهايي ورزشکاران معمولي را از ورزشکاران نخبه متمايز مي سازد کاري بس دشوار است که موضوع پرداختن به استعداديابي را دشوار ساخته است. استعداديابي ورزشي، از نظر دانشمندان علوم ورزشي، راهي منطقي، کوتاه و مقرون به صرفه براي حضور موفقيت آميز ورزشکاران درصحنه هاي بين المللي است. اين فرآ يند نيازمند شناسا يي و انتخاب افراد با استعدادي است که شرايط لازم جسماني، مهارتي و رفتاري براي موفقيت در ورزش خاص را داشته باشند. تا آنجايي که به ورزشکاران نخبه مربوط مي شود، کار و زمان مربي بايد براي کساني صرف شود که داراي تواناييهاي با لقوه باشند. در غير اين صورت، استعداد، زمان و انرژي مربي تلف شده يا بهترين شکل آن اين است که ورزشکار متوسطي بوجود خواهد آمد.
بنابراين هدف اصلي استعداديابي، شناسايي و انتخاب ورزشکاراني است که بيشترين توانايي را براي رشته ورزشي خاص دارند.

تعريف استعداديابي:

- لغت نامه (لاروس، وبستر و امريکن هريتج) استعداد را يک توانايي طبيعي ويژه مي دانند که ظرفيت فرد را براي موفقيت در عملکرد آدمي تشکيل مي دهد.
- بومپا (2000 ): استعداديابي در ورزش يعني کشف و به فعاليت رساندن تواناييهاي بالقوه مخصوص فرد و هدايت آنها در مسير صحيح آن.
- رينگر در تعريف کاربردي استعداديابي اعتقاد دارد: استعداديابي يعني پيش بيني اجرا از طريق سنجش ويژگيهاي جسماني، رواني، اجتماعي و همچنين توانايي هاي تکنيکي.

آينده استعدادهاي ورزشي:
شناسايي و رشد استعدادهاي ورزشي به همان اندازهاي که چالش برانگيز است، آينده اي نامعلوم خواهد داشت. همزمان با افزايش فرصت مشارکت، دامنه استعداد در بين گروه هاي سني مختلف گسترش مي يابد اما به دليل واماندگي و خستگي مفرط تعداد ورزشکاران نوجوان مستعد با خطر کاهش مواجه است. شيوه هاي رشد و بهبود استعداد بيشتر به جاي اينکه گروهي باشد، جنبه انفرادي و اختصا صي دارند. در سطح پايه و عمومي روش اتکاء به افراد همه فن حريف ضروري است. اما چنين چيزي در مورد ورزشکاران زبده ورزش هاي غير تيمي کارايي ندارد.

مزاياي استعداديابي:
- زمان مورد نياز براي رسيدن به اوج عملکرد ورزشي به طور قابل توجهي کاهش مي يابد.
- از صرف حجم بالايي از کار وانرژي مربي جلوگيري مي کند، ورزشکاراني که داراي تواناييهاي بالاتري هستند کارايي برنامه هاي تمريني مربي را بالا مي برند.
- به سبب شناسايي صحيح افراد، تعداد ورزشکاران و عملکرد مفيد ورزش قهرماني افزايش مي يابد.
- افراد به سمت رشته هايي هدايت مي شوند که از نظر جسماني، فيزيولوژيکي، رواني براي آنها مناسب ترند.
- اعتماد به نفس ورزشکار را بالا مي برد، چرا که اجراهاي ورزشکار نخبه در مقايسه با ورزشکاران هم سن انتخاب نشده به طور قابل توجهي بالاتر است.
- فرصت ايجاد ارتباط با اساتيد ورزش، که مي توانند در زمينه هاي تمرين و ارزشيابي منظم ورزشکاران کمک کنند، افزايش مي يابد.
- بسياري از ورزشکاران جوان فرصت افزايش توانايي خود، رشد و رسيدن به سطح ورزشکاري خوب را به دليل بي اطلاعي از ويژگيهاي خاص خود از دست مي دهند و به رشته ورزشي که مي توانند در آن به شکوفايي برسند هدايت نمي شوند.
استعداديابي ورزشي از اين امر جلوگيري مي کند و ورزشکاران جوان را به سمت رشته ورزشي مناسب هدايت مي کند.

روشهاي استعداديابي :

مربيان باتجربه معمولا معيارهاي ذهني خاصي براي شناخت استعدادها دارند. به نظر آنان ورزشکاري هاهنگ تر، وسيع تر يا قوي تر از بقيه است که داراي ويژگيهاي (تواناييهاي جسماني، رواني، حرکتي) مناسب تري از ديگران باشد. عملکرد ورزشکار در مسابقات معمولا فرصت ارزشيابي استعدادها را فراهم مي کند.
آقاي علي نژاد (1380) مراحل سه گانه استعداديابي با رعايت سن، هدف، تمرينهاي رشد استعداد را در سه مرحله مقدماتي، مرحله دوم و مرحله نهايي پيشنهاد کرد. در اين شيوه استعداديابي، رده هاي سني مختلف در هر يک از مراحل سه گانه توصيه مي شود که بدون ترديد از اهميت زيادي برخوردار است.

تمرين هاي پرورش استعداد

هدف

سن

مرحله استعداديابي

تمرين ها و فعاليت هاي ورزش عمومي در مدارس

شناسايي استعدادهاي ورزشي

3-10

مقدماتي

تمرين در تيم هاي آموزشگاهي و باشگاهي

گزينش افراد با استعداد و هدايت به طرف ورزش هاي مختلف

11-16

دوم

تمرين هاي پيشرفته تيم هاي ملي

دستيابي به اوج عملکرد ورزشي

16+

نهايي

مرحله مقدماتي در بيشتر رشته هاي ورزشي انجام مي شود. اين مرحله همراه با آزمايشهاي پزشکي در مورد سلامتي و رشد عمومي جسماني صورت مي گيرد و به منظور شناسايي هر گونه اختلال بدني از لحاظ علمي يا امراض احتمالي است.

مرحله دوم که بهترين مرحله انتخاب است براي نوجواناني کاربرد دارد که تجربه تمرينات منسجم را داشته باشند. در اين مرحله استعداديابي، روانشناسان ورزشي نقش مهمي ايفا مي کند.

مرحله نهايي استعداديابي در مورد بازيکنان تيم ملي استفاده مي شود از جمله عواملي که بايد مورد ارزيابي قرار گيرد، سلامتي ورزشکار، سازگاريهاي فيزيولوژيکي او نسبت به تمرين و مسابقه، توانايي او در مقابله با فشار و مهمتر از همه، قابليت ورزشکار براي پيشرفت در آينده است.

اعضای آنلاین

ما 12 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

Default Blue Green